La Vilaĝo (Þorpið) 32

Iun matenon en suno, iun somertagon en pluvo
vi staras sur la kajo de la Komercejo
kaj atendas la mencion de via nomo.
La nomo de via apudulo estas vokita
kaj sekve la nomo de lia apudulo
ĝis vi staras sola en via vilaĝo.
Kaj vi vagas sencele de la bordo,
> – iras ne sur la vojo –
soleca kaj hontigita,
okuloj de virinoj kaj kadukaj maljunuloj
rigardas vin kun moka mieno.
Eble vi havas iafoje similecon
> kun la senutilaj reŭmatismuloj,
juna homo,
> kiun la tagoj pretervidas sengrace